اختلال وحشت زدگی (Panic)

دکتر علی مرادی 612 : تعداد بازدید

اختلال وحشت زدگی (پانیک) و بازارهراسی

خانم میم زن 23 ساله ای بود که طی رو ماه گذشته، چهار بار با شکایت تپش قلب حاد، تنگی نفس، تعریق، لرزش بدن، تهوع و ترس از مردن به اورژانس مراجعه کرده بود. هر یک از این حمله ها شروع سریعی داشت و در عرض چند دقیقه به اوج خود رسیده بود. او دائما از وقوع مجدد حمله ها می ترسید و این ترس باعث شده بود بسیاری از روزها سرکار نرود و از رانندگی، ورزش و بسیاری از فعالیت ها خودداری کند. در نهایت یکی از پزشکان اورژانس او را به روانشناس ارجاع داد تا با کمک او، به روزهای پر از وحشتش پایان دهد.

اختلال پانیک، شامل حمله حاد اضطراب همراه با احساس مرگ قریب الوقوع است. نشانه های خانم میم، علائم این اختلال را به ذهن می آورند. اختلال پانیک معمولا با اختلال بازارهراسی (آگورافوبیا) همراه است. بازارهراسی عبارت است از ترس از تنها بودن در اماکن عمومی، به ویژه اماکنی که در صورت عارض شدن حمله پانیک، خروج سریع از آنها دشوار است. بازارهراسی را ترس بیمار از وقوع حمله پانیک در مکانی عمومی ایجاد می کند. فروید نخستین کسی بود که ارتباط بین اختلال بازارهراسی با اختلال پانیک را دریافت. زن ها دو تا سه برابر بیشتر ممکن است به این اختلال مبتلا شوند و میانگین سنی آن حدود بیست و پنج سالگی است.

نشانه های جسمی مهم در حملات پانیک عبارتند از: افزایش ضربان قلب، احساس تپش قلب، تنگی نفس و تعریق. نگرانی جسمی از مرگ به دلیل مشکل قلبی یا تنفسی ممکن است کانون اصلی توجه بیمار در حین حمله پانیک باشد. افرادی که دچار بازارهراسی هستند معمولا به تنهایی در اماکن عمومی حاضر نمی شوند و دلشان می خواهد یکی از دوستان یا اعضای خاناوده همراهیشان کند. افرادی که بیماریشان شدید است، حتی ممکن است هیچوقت از خانه خود پا بیرون نگذارند.

دلایل متفاوتی برای اختلال پانیک وجود دارد. طبق نظریه شناختی-رفتاری، اضطراب پاسخی آموخته شده است (الگوبرداری از والدین یا شرطی سازی کلاسیک). در نظریه های روانکاوانه، حمله ی پانیک را نتیجه دفاعی ناموفق در برابر تکانه های اضطرب آور ناخودآگاه می دانند. حملات پانیک می تواند در برخی از بیماری های جسمانی نظیر اختلالات غدد درون ریز به ویژه تیروئید دیده شود؛ بنابراین تنها در صورت طبیعی بودن آزمایش ها می توان وجود این اختلال را مطرح کرد.

اکثر بیماران اگر درمان شوند، بهبود نمایانی در علائم اختلال وحشت زدگی پیدا می کنند. درمان های دارویی می تواند علائم را کاهش دهد اما ریشه اختلال را درمان نمی کند؛ حتی اگر دارودرمانی در رفع علائم اولیه موفق باشد، باز ممکن است برای درمان علائم ثانویه آن به روان درمانی نیاز افتد. درمان های شناختی رفتاری، درمان های موثری برای اختلال پانیک هستند. شناخت درمانی با نشان دادن اعتقادات غلط بیمار به وی و دادن اطلاعات صحیح در مورد حملات پانیک، روی تفسیرهای غلط بیمار از نشانه های جسمیش دست می گذارد. کانون درمان های روانکاوانه، کمک به بیمار برای فهم معنای ناخودآگاه اضطرابش و مفهوم نمادین موقعیتی که از آن اجتناب می کنند، است. پرکابردترین تکنیک های درمان اختلال پانیک عبارتند از:

تکنیک های آرام سازی کاربردی: هدف از این روش، القای احساس تسلط بر سطح اضطراب است. با کاربرد فنون آرامشازی عضلات و تصور موقعیت های آرامش بخش، بیمار روش هایی را یاد می گیرد که می تواند به او در خلال حمله پانیک کمک کند.

تنفس آموزی: یکی از رویکردهای مستقیم مهار حمله پانیک، آموزش نحوه مهار کدن میل به نفس نفس زدن است. بیمار می تواند این فن را در حین حمله های پانیک استفاده کند.

مواجهه سازی واقعی: این فن عبارت است از قرار دادن بیمار در معرض محرکی که از آن می ترسد؛ منتهی به تدریج و هربار در معرض محرکی بزرگتر.

بیماران مبتلا به اختلال پانیک اکثر اوقات به ترکیبی از دارو درمانی و روان درمانی نیاز دارند. حتی زمانی که علائم این اختلال با دارو مهار شود، آنها اغلب از روی آوردن به دوباره به پیرامون خود اکراه و بیم دارند و برای کمک به آنها برای فائق آمدن بر این ترس، به مداخلات روان درمانگرانه احتیاج است. 





rating
  نظرات

نظری وجود ندارد.

نام
ایمیل
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی
وارد نمودن کد